به نام خاتم کار بال پروانه ها

ساده مینویسم ساده میگویم که دیدنت حتی در رویا و تصورم مرا به تپش وا می دارد و من چه تازه میشوم از حضورت باران که میبارد تو می آیی نرم و زیبا و آهسته و چه عاشقانه میشود هوایم بر هر قطره باران نام تو را نوشته اند و تو را بر ذره ذره ی آسمان وجودم می بینم بوی باران و عطر تنت مرا از این زمین خشکی زده به آسمان بی کران به پرواز در می آورد من چه مشتاقم...

نم بارون با بوی تند و تلخ!!! یک عصر پاییزی و ماه آذری ام.... این بوی باران یاد آور شفافیت و معشوق پاک آسمانی ست هر چقدر هم که تلخ باشد. باران شهر بوی تلخ میدهد که آدم را یاد عطر های مردانه می اندازد! و در امتداد این بوی مردانه بوی تو...عطر خوب آرامش؛عطری که تا به مشامت میرسد نا خودآگاه چشمانت را میبندی و با تمام وجود نفس عمیق میکشی و خاطراتی که در یک آن از جلو پلک های بر هم گذاشته ات میگذرد ... هوای مطبوع با بوی تلخ باران! تلخ اما ضروری و تکرار شونده مثل خاطرات گذشته، تلخِ تلخ اما شیرین!!!! این باران هرچقدر هم تلخ باشد باز هم باران است و هوای عاشقی دارد حتی در این ...